Kiedy przyszła świat, jej matka chciała, by miała na imię Joanna. Jednak gdy ojciec poszedł do urzędu stanu cywilnego, to zarejestrował ją jako Katarzynę.
Potem się tłumaczył, że w jego domu był zwyczaj nadawania dziecku imienia patrona z dnia urodzenia. Patronką 25 listopada jest Katarzyna. Zapytałam kiedyś ojca, czy jeśli trafiłoby na dzień Genowefy albo Kunegundy, to też tak by mnie nazwał. A on dalej swoje, że u nich był taki zwyczaj, związany z jakimiś przesądami, że jeśli w ten sposób nadaje się dziecku imię, to ono będzie szczęśliwe
Zobacz również:
Kiedy Katarzyna została Joanną...
Gdy Kurowska, wówczas jeszcze Katarzyna, zdała do łódzkiej Filmówki, postanowiła coś zmienić w swoim życiu. Uznała, że jako Kasia kariery nie zrobi, natomiast jako Joanna tak. Liczyła, że przez inną energię imienia będzie kimś innym. Do przyjęcia pseudonimu poniekąd zmusiła ją też sytuacja na studiach.
Na rok przyjęto niewielką liczbę osób, w grupie było nas ośmioro. Oprócz mnie była jeszcze Katarzyna Węglicka i profesor zasugerował, że w jednej grupie nie może być dwóch dziewczyn o tym samym imieniu. Od razu się zgłosiłam, że mogę być Joanną. Bardzo mi się to spodobało
Dzisiaj aktorka myśli o sobie jako o Joannie. Jednak jej przyjaciółki z dzieciństwa wciąż używają prawdziwego imienia. "Gdy dzwoni telefon i słyszę: 'Cześć, Kaśka', wiem, że to ktoś z piaskownicy" - opowiada. O decyzji taty aktorce przypominają też dokumenty. W nich wciąż funkcjonuje jako Katarzyna Barbara Kurowska.
