Reklama

Siła wyższa

Ocena
serialu
6,5
Niezły
Ocen: 159
Oceń
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10

Aktorstwo to "praca rzemieślnika"

O tym, że chce być aktorką zdecydowała już w liceum. Na egzaminy do szkoły teatralnej poszła bez wiedzy o zawodzie, który wybrała. Dziś jest niekwestionowaną gwiazdą. Anną Dereszowska opowiada o aktorstwie i popularności.

Czym się kierujesz przyjmując rolę?

Reklama

- Najważniejsze jest dla mnie to, jaką postać miałabym zagrać, czy już wcześniej grałam kogoś podobnego, czy będzie to dla mnie nowe wyzwanie. Jednak podstawowym kryterium jest ekipa, to z kim będę pracowała.

Rozczarował cię kiedyś twój zawód?

- Cały czas mnie rozczarowuje (śmiech). Bywało tak, że miałam ochotę rzucić wszystko i nigdy już nie wracać. Czasem jest to też związane z propozycjami, które dostaję i które nie spełniają moich oczekiwań. Wiem, że aktor jest człowiekiem do wynajęcia. Robię też dużo innych rzecz: czytam audiobooki, śpiewam, dubbinguję. Mam pracę i to mnie uspokaja.

Przyzwyczaiłaś się już do popularności?

- Bywa różnie. Gdy wybieram się np. na premierę, to wiem, że będą tam dziennikarze i fotoreporterzy. Przygotowuję się do tego. Natomiast, gdy wymaga się ode mnie, żebym robiła spektakl z mojego życia prywatnego, nigdy się z tym nie zgadzam. Przecież widzę, że ktoś stoi pod moim domem i robi zdjęcia, gdy odprowadzam dziecko do przedszkola, gdy idę pobiegać i robię zakupy. Ludziom wydaje się, że mają prawo do tego, żeby mnie obserwować i oceniać moje życie prywatne.

Dlaczego zostałaś aktorką?

- Występy przed publicznością zawsze sprawiały mi przyjemność. Oczywiście było to podyktowane też młodzieńczym wyobrażeniem na temat tego zawodu. Doświadczenie później otworzyło mi oczy. W tym zawodzie bardzo rzadko bywa się artystą. Nie wiem, czy do tej pory mi się to udało. Tak naprawdę ten zawód to praca rzemieślnika. Poranne wstawanie, 12 godzin na planie, potem wieczorny spektakl. A trzeba jeszcze znaleźć czas dla rodziny. Dziecko i czas z nim spędzany są dla mnie najważniejsze.

Kim chciałaś być w dzieciństwie?

- Gdy byłam małą dziewczynką chciałam iść śladami rodziców i zostać lekarzem. Później chciałam być prawnikiem, architektem. Miałam dużo pomysłów na życie. Pomysł, że zostanę aktorką pojawił się w liceum. Wcześniej chodziło mi po głowie śpiewanie. Tak naprawdę niewiele robiłam w kierunku aktorstwa. W liceum zapisałam się tylko na zajęcia teatralne. Byłam nieśmiała. Nie jestem osobą, która rozpycha się łokciami. Gdybym nie dostała wsparcia, na pewno by mnie tu nie było.

Przed egzaminami do szkoły teatralnej miałaś swoich idoli?

- Wstyd przyznać, ale zdawałam do szkoły teatralnej zupełnie nie wiedząc kim jest np. Roman Wilhelm czy zmarły niedawno Andrzej Łapicki. Oczywiście słyszałam o nich, ale nie wymieniłabym z pamięci wszystkich ról, które zagrali. Na początku bardzo mnie to stresowało. Na szczęście, z czasem, uzupełniłam tę podstawową wiedzę

Aktorstwo to częste podróże. Lubisz zwiedzać Polskę?

- Tak. Ze spektaklem "Zamknięty świat" objeździliśmy kawał Polski. Brałam buty do joggingu i czasem nawet zimą biegałam po różnych miastach i miasteczkach, w których byliśmy. Podoba mi się to, jak Polska się zmienia. To jest budujące.

Na wakacje wybierasz góry, Mazury czy morze?

- Bieszczady. Niedawno miałam okazję ponownie być tam przez kilka dni. To jest cudowny kawałek świata. Mimo tego, że coraz więcej ludzi się tam wprowadza, cały czas można czuć, że jest się bardzo blisko natury. Cisza, piękne niebo. Nigdzie nie ma takiego nieba nocą jak w Bieszczadach...

Jakie masz najbliższe plany zawodowe?

- Teraz mam próby do spektaklu "Bóg mordu" w teatrze 6.piętro, ale będę grała także w serialach. Jesienią do ramówki TVP 1 wchodzi serial "Siła wyższa". Kręciliśmy go w zeszłym roku. W głównej roli pan Piotr Fronczewski, Kasia Żak, Piotr Grabowski. To będzie 13-odcinkowy serial trochę z gatunku "Rancza". Myślę, że spodoba się widzom. Ciężko jest mi teraz robić coś więcej poza teatrem, ponieważ okres prób jest bardzo intensywny. Mam nadzieję, że czas pozwoli mi wrócić do serialu "Na dobre i na złe". Mam też dużo koncertów z zespołem Machina del Tango, czytam sporo audiobooków. Dzieje się.

Śpiew traktujesz na równi z aktorstwem?

- Nie. Śpiew zdecydowanie jest na drugim planie. Jestem aktorką i trudno jest mi sobie wyobrazić, co musiałoby się stać, żebym z tego zrezygnowała. W Polsce jest mnóstwo świetnie śpiewających osób. Cieszę się, że jest zapotrzebowanie także na mój śpiew, natomiast nie będę się pchać tam, gdzie nie powinno mnie być.


Rozmawiał: Dominika Gwit

Dowiedz się więcej na temat: Siła wyższa | seriale | Anna Dereszowska

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje