"Kumpele na zabój" opowiadają historię dwóch koleżanek, których przyjaźń zostaje wystawiona na próbę, kiedy okazuje się, że jedna z nich skrywa pewną tajemnicę - pracuje jako międzynarodowa zabójczyni. Obie kobiety zostają wciągnięte w niebezpieczną intrygę, która na zawsze odmieni ich życie i okaże się najważniejszym ze wszystkich sprawdzianów.
"Kochamy te bohaterki. I to po prostu było przeznaczenie. Od pierwszego dnia świetnie się dogadywaliśmy, szczególnie jako nasze postaci" - opowiada odtwórczyni jednej z głównych ról Octavia Spencer. Wszystkie odcinki serialu są już dostępne na platformie Amazon Prime Video.
Jan Tracz: Poznajemy Debbie w bardzo trudnych i traumatycznych okolicznościach, prawda? Cały jej świat się rozpada i nagle wszystko, co znała, wydaje się kłamstwem. Czy trudno było ci oddać ten moment, w którym Debbie uświadamia sobie, co się wokół niej dzieje?
Octavia Spencer: - Nie, wcale nie. Myślę, że ekstremalne okoliczności albo cię wzmocnią, albo złamią. I właściwie cudownie było wyruszyć w tę podróż z Debbie, by zdać sobie sprawę, że jedyne prawdziwe rzeczy w jej życiu to jej dzieci, których widzowie nie mają okazji ujrzeć! Więc naprawdę świetnie się bawiłam, odgrywając tę traumę, odkrywając całą gamę emocji, przez które musi ona przejść, a następnie przezwyciężyć.
Jak to było mieć taką aktorską wspólniczkę jak Hannah [Waddingham]? Czy cieszyłaś się na spotkanie z nią? Czy podczas współpracy nauczyłyście się czegoś od siebie nawzajem?
- Nie mogę powiedzieć, że nauczyłyśmy się czegoś od siebie nawzajem. To było tak, że ona miała sporo pracy ze scenami kaskaderskimi. Ja byłam w takiej samej sytuacji. I to po prostu było dla nas coś zupełnie innego - obie wkraczałyśmy na nieznane wody. I myślę, że to właśnie sprawiło, że zrozumiałyśmy powagę zadania, którego się podjęłyśmy.
Mimo wszystko istnieje między wami taka przyjacielska chemia, która różni się od np. chemii miłosnej. Ciekawi mnie więc, w jaki sposób starałyście się oddać na ekranie tę więź między tobą a Hannah?
- Tak już w tej pracy jest. Jeśli kogoś kochasz, to po prostu go kochasz. Ale istnieją też role, które nie mają prawa kliknąć. "Projekt Hail Mary" nie byłby sukcesem, gdyby nie rozumiał zasad tej gry. W tym przypadku Hannah jest profesjonalistką, ja także jestem profesjonalistką. Kochamy te bohaterki. I to po prostu było przeznaczenie. Od pierwszego dnia świetnie się dogadywaliśmy, szczególnie jako nasze postaci.
Czy jest coś konkretnego, co chciałabyś eksplorować w tym serialu, gdyby wasza produkcja "Kumpele na zabój" doczekała się kolejnego sezonu?
- Zazwyczaj zajmuję się tym, co ma miejsce tu i teraz. A obecnie sytuacja wygląda tak, że nasz serial nie został przedłużony. Ale jeśli tak się stanie, to faktycznie będzie ciekawe zobaczyć, w jakim kierunku to poprowadzą, bo ja nie wiem. Naprawdę nie wiem. A ty w jakim kierunku chciałbyś, żeby nasz serial poszedł?
Nie wiem, może pojawiłby się jakiś nowy wątek, może nowi bohaterowie. A może twoja bohaterka próbowałaby zostawić za sobą wszystko, co dotychczas się wydarzyło. Myślę, że jest tu wiele możliwości do zgłębienia. Dlatego właśnie o to pytam.
Zanim skończymy: jestem trochę ciekawy, czy istnieje coś, z czego jesteś szczególnie dumna, jeśli chodzi o tę rolę. Czy znajdziemy coś, co być może ciebie samą zaskoczyło?
- Komedia to nie moja bajka. Chociaż ludzie mówią, że jestem zabawna, uważam, że to jedynie ciekawe, gdy chodzi o słowa i sytuacje innych ludzi. Na planie zależało mi na tym, by pogodzić się z tymi wszystkimi strasznymi rzeczami, które przytrafiają się mojej bohaterce. A na koniec dnia przecież i tak masz pozostać zabawna. Sama wyrzuciłam wszystkie śmieszne elementy i po prostu zajęłam się tą traumą związaną z pewnymi wątkami. Funkcjonowałam tak, by moja bohaterka stała się nie do pokonania.
- Wiem, że jestem podobna do mojej mamy - ona zawsze mnie rozśmieszała, bo im bardziej się o coś złościła, tym była zabawniejsza, a przecież nie należy się śmiać, kiedy mama jest zła! A w tych sytuacjach i tak chcesz się śmiać. I właśnie w tym kierunku musiałam poprowadzić akcję, bo chodziło o to, że trzeba było zachować pewien [grobowy i poważny - przyp. red.] ton. Myślę, że w tym serialu chodziło po prostu o to, by zmierzyć się ze stawką, a potem starać się dotrzymać kroku Hannah w tych kaskaderskich scenach. Mieliśmy jednak świetną ekipę kaskaderów. Cieszę się więc, że nie musiałam zbyt często tego robić, ale szczerze przyznam, że to była najtrudniejsza praca, otwiera się w nowym oknie, jaką kiedykolwiek miałam.











