Mimo usilnych starań burmistrza Toma Loftisa (Matthew Rhys, "Zawód: Amerykanin", "Bestia we mnie"), aby przemienić wyspę w turystyczny raj i zmodernizować miasteczko, mieszkańcy mu nie ufają, i na każdym kroku utrudniają życie roztaczając dziwne teorie o wydarzeniach, jakie miały miejsce setki lat temu.

Z przyziemnych rzeczy, na wyspie nie ma zasięgu, mieszkańcy krzywo na niego patrzą, a wszelkie próby zdobycia ich szacunku kończą się porażką.

Z biegiem wydarzeń Loftis będzie musiał sprostać kolejnym wyzwaniom. Z pomocą dwójki dość ekscentrycznych pomagaczy - Patricii (Kate O’Flynn) i Wycka (Stephen Root).

"Wdowia Zatoka" to połączenie horroru i komedii, w którym pierwsze skrzypce grają Rhys i O’Flynn. Humor, często sytuacyjny, często grający na przeciwieństwach między trójką głównych bohaterów, to z kolei serce produkcji. Dziesięcioodcinkowy serial, który debiutuje dzisiaj na platformie Apple TV, czerpie z motywów znanych z klasycznych horrorów, jak "Szczęki" czy "Mgła", buduje nastrój, dostarcza kilka zwrotów akcji i daje nam ekscentryczne trio.

Przed premierą "Wdowiej Zatoki" miałam okazję porozmawiać z wcielającymi się w głównych bohatwrów Matthew Rhysem, Kate O’Flynn i Stephenem Rootem.

Katarzyna Ulman, Interia: Matthew, serial to komedia i horror w jednym. Wspomniałeś, że to twoja pierwsza komedia. Jak grało ci się w tym gatunku, biorąc pod uwagę twoje znakomite role dramatyczne?

Matthew Rhys: Będąc całkowicie szczerym, wszystko zależało od scenariusza. Hiro [Murai, reżyser "Wdowiej Zatoki" - przyp. red.], w szczególności, oraz Katie [Dippold, twórczyni serialu - przyp. red.]  od początku mówili, że traktujemy tę wyspę jak prawdziwy świat, w którym stawka w grze jest bardzo wysoka. Nigdy.. W zasadzie, na samym początku, kiedy powiedziano mi, że serial to połączenie komedii i horroru, czego wcześniej nigdy nie robiłem, pojawiła się niepewność. A wtedy, wiesz, przeczytałem scenariusz i byłem uspokojony. Nie patrzyliśmy i nie graliśmy tego jak komedii lub horroru. Humor jest bardzo sytuacyjny, skupiony na postaciach. Musisz więc pozostać prawdziwym wobec scenariusza i mieć nadzieję, że wszystko wyewoluuje z tego. To ściągnęło z nas pewne napięcie, myślenie, że to komedia czy musimy grać komedię, co było świetne.

Kate, twoja bohaterka, Patricia, jest introwertyczką, która stara się za wszelką cenę dopasować do społeczności. Jak wyglądają jej relacje z Tomem i Wyckiem?

Kate O’Flynn: Patricia stara się zmienić narrację wokół swojej osoby, która jest z nią od lat szkolnych. Dlaczego, dowiadujemy się wraz z rozwojem fabuły. Moja bohaterka bardzo chce być postrzegana pozytywnie i być potrzebna, zerwać z reputacją, jaka ją okrywa. Jej relację z Tomem można określić jako platoniczne współuzależnienie, jest w niej poczucie bezpieczeństwa. Jest jego asystentką, która bardzo poważnie podchodzi do swojej pracy, choć może podważać kilka decyzji Toma. Z drugiej strony pilnowanie go i sprzątanie bałaganu po nim należy do jej obowiązków.

- Jest introwertyczką, ale bardzo zależy jej na uwadze innych - na początku czuje się w końcu bardzo samotna. To część jej wątku - fakt, że znajduje kumpli w postaci Toma oraz Wycka. Nazwała ich w końcu przyjaciółmi na dobre i na złe. To duża rzecz dla niej.

Stephen, Wyck zna wyspę na wylot - jej historię, dziwne zdarzenia. Musiał zmierzyć się z wieloma zmianami. Nagle przychodzi Tom i zaczyna ustawiać wszystko po swojemu. Jak trudno będzie Wyckowi przekonać Toma, że jednak ma rację i w historii wyspy kryje się coś więcej?

Stephen Root: To wyjątkowo trudne zadanie, ponieważ Wyck jest przekonany, że Tom nie ma siły ani charakteru, aby pokierować wyspą. Wyck wie wszystko o Wdowiej Zatoce, mieszka na niej od lat i zna jej każdy zakątek. Te dziwne rzeczy, które mają miejsce nie przydarzyły się ot tak, w tym momencie, ale dzieją się od stuleci. Ktoś musi więc obronić mieszkańców. I w mniemaniu Wycka to on sam może sprostać temu zadaniu, a nie jakiś nowicjusz.

Zobacz też: "Kartoteka policyjna": na planie musieli się unikać. Nie było miejsca na żarty