Larry Hagman miał trudne dzieciństwo. Szybko wpadł w sidła nałogu
Larry Hagman był synem prokuratora rejonowego Benjamina Jacka Hagmana i popularnej broadwayowskiej aktorki Mary Martin. Kiedy miał pięć lat, jego rodzice się rozwiedli. Mieszkał ze swoją babcią w Teksasie i Kalifornii. Matka w 1940 roku ponownie wyszła za mąż za Richarda Halliday'a.
Larry uczęszczał do Black Fox Military Institute. W 1945 roku zaczął spożywać alkohol, co doprowadziło do poważnych problemów zdrowotnych w jego późniejszym okresie życia. W 1946 roku przeniósł się z powrotem do rodzinnych stron w Weatherford, w stanie Teksas, gdzie pracował na ranczo u znajomego ojca. Trzy lata później ukończył szkołę średnią.
Larry Hagman: początki kariery aktorskiej
Rozpoczął karierę, występując w Dallas, pracując jako asystent produkcji i grając małe role w Theater'50 Margo Jones, a następnie w musicalach z St. John Terrell's Music Circus w St. Petersburg na Florydzie i Lambertville, w stanie New Jersey. Przez rok uczęszczał do Bard College w Annandale-on-Hudson w Nowym Jorku.
W 1951 roku zadebiutował na Broadwayu w komedii szekspirowskiej "Poskromienie złośnicy". W 1952 roku podczas wojny koreańskiej odbył służbę wojskową w Siłach Powietrznych Stanów Zjednoczonych stacjonujących w Londynie (spędził większość służby w Wielkiej Brytanii oraz w bazach wojskowych w Europie). Po opuszczeniu w 1956 roku armii powrócił do Nowego Jorku, gdzie pojawił się na scenie Off-Broadwayu w sztuce "Once Around The Block" i otrzymał znakomite recenzje. Później przez prawie rok grał w innym Off-Broadwayowskim spektaklu "Kariera".
Jego rola Rory'ego Murphy w broadwayowskiej sztuce "Bóg i Kate Murphy" została uhonorowana nagrodą Theatre World. Pojawił się jeszcze w czterech innych produkcjach broadwayowskich: "Przybywa dzień", "Nerwowa ustawa", "Ogrzewany półwysep" i "Piękno części".
Larry Hagman: otrzymał kultową rolę, gdy był na dnie
Występy na małym ekranem zapoczątkował gościnnymi rolami w serialach: "Decoy" (1957), "NBC Goodyear Television Playhouse" (1957) i operze mydlanej CBS "W poszukiwaniu jutra" (1957). Przełomem w jego karierze telewizyjnej stała się postać Anthony'ego Majora Nelsona w sitcomie fantasy NBC "Marzę o Jeannie" (1965-70) z Barbarą Eden w roli tytułowej.
Gdy zakończono emisję produkcji, Hagman był rozpoznawalny w całych Stanach Zjednoczonych, jednak nikt nie chciał z nim pracować. Problemem okazało się uzależnienie od napojów wyskokowych, które już wcześniej utrudniało mu pracę. Dyrektorzy castingu byli świadomi zmagań aktora i choć miał talent, niewiele osób chciało mu dać szansę. Zwracano się do niego jedynie z rolami epizodycznymi, często w upadających już serialach. Wszystko zmieniło się w 1978 roku, gdy otrzymał angaż do opery mydlanej CBS zatytułowanej "Dallas".
Aktor wcielił się w intrygującego biznesmena, Johna Rossa Ewinga. Choć miała być to wyłącznie postać drugoplanowa, która zniknie po kilku odcinkach, talent Hagmana sprawił, że nie można było oderwać od niego wzroku. Owszem, J.R. był serialowym złoczyńcą, mściwym i chciwym, jednak nie można odmówić mu uroku, humoru i magnetyzmu. Pod koniec pierwszego sezonu stało się jasne, że Ewing jest jednym z najważniejszych bohaterów i produkcja nie będzie mogła istnieć bez niego. Aktor nie bał się wykorzystywać tego faktu podczas negocjacji wynagrodzeń. W pewnym momencie stał się nawet najlepiej opłacanym aktorem telewizyjnym, zarabiając 100 tysięcy dolarów za występ w jednym odcinku.
Hagman za rolę pięciokrotnie odebrał nagrodę Soap Opera Digest, był czterokrotnie nominowany do Złotego Globu i dwukrotnie do Emmy. Był również laureatem szwedzkiej nagrody TV Prize i niemieckiej Złotej Kamery. Za rolę Ewinga w filmie CBS "Dallas: J.R. powraca" (1996) otrzymał nagrodę Lone Star Film & Television.
Można go było zobaczyć także w jednym z odcinków serialu NBC "Sierżant Anderson" (1974), filmie fantasy "Superman" (1978), komediodramacie Mike'a Nicholsa "Barwy kampanii" (1998) i serialu "Bez skazy" (2006). Użyczył również swojego głosu w serialu animowanym "Simpsonowie" (2006), a w 2011 roku wcielił się w postać Franka Kaminsky'ego w serialu "Gotowe na wszystko". Występy w telewizyjnych produkcjach przyczyniły się do tego, że otrzymał swoją gwiazdę na hollywoodzkiej Walk of Fame.
Larry Hagman: choć ciało zawodziło, otrzymał drugą szansę
Z biegiem lat organizm Hagmana stawał się coraz bardziej wyniszczony. Wszystko przez lata intensywnego picia, które zaczęły dawać o sobie znać. W końcu trzeba było podjąć stanowcze kroki - w wieku 64 lat zakwalifikował się do przeszczepu wątroby i dopiero wtedy udało mu się przezwyciężyć nałóg.
W 1954 roku aktor poślubił urodzoną w Szwecji Maj Axelsson. Miał z nią dwoje dzieci - córkę Kristinę "Heidi" Marie (ur. 17 lutego 1958) i syna Prestona (ur. 2 maja 1962).
Larry Hagman zmarł 23 listopada 2012 roku w szpitalu w Dallas wskutek komplikacji będących rezultatem choroby nowotworowej.
Zobacz też:
Poznamy dalsze losy uczestników "Sanatorium miłości". Twórcy szykują nowość
