Wiosna 1917 roku. Wojna zbiera śmiertelne żniwo, a grasujący w okolicy pruscy żołnierze za jedzenie są gotowi zabić każdego. Bronia angażuje się w pracę w pobliskim szpitalu. Razem z doktorem Brzozowskim opatruje rannych w walce. Andzia próbuje zbliżyć się do owdowiałego Stanisława. Na nic zdają się nawet porady miejscowej zielarki. Ania i Mania kończą trzy lata. Podczas urodzin bliźniaczek Florian wyjawia stryjowi, że jego ojciec żywy nie wróci z wojny. W zamian Stanisław opowiada bratankowi o śmierci Antoniego. Bronisława martwi się o Władzię i jej synów. Prosi Stanisława, by pomógł szwagierce, gdy nie ma przy niej Romana. Pod wpływem chwili, tych dwoje daje się ponieść namiętności. Wkrótce Władzia odkrywa, że jest w ciąży. Odsuwa jednak od siebie zakochanego w niej Stanisława. O romansie matki z wujem dowiaduje się Florian. Bronia i Andzia znajdują w modlitewniku Antoniego tajemniczą mapkę. Ta wiedzie je do zakopanej w ziemi puszki i złotych pieniążków.






