- Aktorstwo wymaga wielkiej pokory. Czasami jest wspaniale i pięknie, ale bywa i tak, że sytuacja nie przedstawia się najjaśniej. Pokora jest konieczna, kiedy czekasz na rolę, na coś, co przyjdzie. Jest to zawód bardzo specyficzny, ponieważ w zasadzie wykonuje się go bez końca... Nie ma wyjścia z pracy o określonej godzinie. Aktorstwo cały czas jest w naszych głowach, duszach i sercach - mówi Edyta Olszówka.
Edyta przyznaje, że życie wcale jej nie rozpieszczało. Twierdzi, że ciężko pracowała, by odnieść sukces.
- Żyłam w zagubieniu, z zawiedzionymi nadziejami, boksowałam się z losem, a mój świat był w dużym nieporządku - zwierzała się kiedyś w wywiadzie, dodając, że była bliska załamania. Na szczęście udało się jej rozwiązać wszystkie problemy.
- Miałam sporo szczęścia, ale też nie czekałam z założonymi rękami na propozycje od reżyserów czy dyrektorów teatrów. Nie wierzę w żadne układy, nikt mi w życiu nigdy nie pomógł, nikomu nic nie zawdzięczam. Sama kieruję swoim życiem i póki co - pracuję, mam gdzie mieszkać, mam czym jeździć - opowiada.
Edyta zdaje sobie sprawę, że jako aktorka ciągle staje przed kolejnymi egzaminami. Mówi, że każda premiera, każde zdjęcia próbne to weryfikacja, której wynik decyduje o tym, czy dostanie pracę, czy nie...
- Cały czas mam w sobie niepokój, że za chwilę wszystko może się skończyć, pęknąć jak mydlana bańka. Ciągle przychodzą piękniejsi, zdolniejsi, mądrzejsi i młodsi - mówi.
