Był rok 1991, kiedy Fran Drescher poleciała do Londynu w odwiedziny do przyjaciółki, Twiggy, ikony mody lat 60. Pewnego dnia, będąc na wyspach, wybrała się na zakupy z nastoletnią córką modelki.
- Ona była ułożoną brytyjską dziewczynką ze szkoły z internatem, a ja byłam przy niej jak słoń w składzie porcelany. Jej reakcja na moje oryginalne pomysły to było coś zabawnego - wyznała aktorka i dodała: - Wieczorem zadzwoniłam do swojego męża Petera i powiedziałam: " Co Ty na to byśmy zrobili coś na wzór "Dźwięków muzyki"? Z tą różnicą, że to nie Julie Andrews, a ja zapukam do czyichś drzwi".
Łut szczęścia
"Pech" chciał, że wracając z Europy, Fran dostała w samolocie miejsce obok jednego z prezesów stacji CBS, który po wysłuchaniu jej pomysłu zaprosił ją na spotkanie.
Fran i Peter pojechali na nie kilka godzin po wylądowaniu w L.A, mając w ręku jedynie zarys odcinka pilotowego. Tworząc historię "Pomocy domowej", Drescher zainspirowała się swoim życiem.
Główna bohaterka, podobnie jak ona, była Żydówką pochodzącą z Queens i skończyła szkołę kosmetyczną. Fran nadała również serialowej rodzinie i przyjaciołom imiona po Drescherach i ich bliskich.
W przeciwieństwie do swojej bohaterki, aktorka nigdy nie pracowała w salonie sukien ślubnych. To "pożyczyła" od swojej mamy, która spędziła część swojego życia jako sprzedawczyni konfekcji ślubnej.
Szef CBS Jeff Sagansky zainteresował się pomysłem i zamówił kilka odcinków. Ruszyły przygotowania i prace nad scenariuszem.
Początkowo Max miał jedynie dwójkę dzieci - Brightona oraz Gracie. Po kilku dniach uznaliśmy, że brakuje nastolatki i napisaliśmy postać Maggie - zdradził Peter Marc Jacobson.
Śmiech przez łzy
Od samego początku było jasne, że główną rolę zagra Fran, ale trzeba było skompletować resztę obsady, najlepiej brytyjską.
- "Włączyłem" swój akcent nr 2 i nabrałem ich. Przyznałem się, że nie jestem Brytyjczykiem dopiero po nakręceniu pilota - wyznał Daniel Davis, czyli sarkastyczny lokaj Niles. Co ciekawe, angielscy fani serialu pisali, że odtwórca roli Maxwella powinien uczyć się akcentu od Davisa.
Tymczasem to Charles Shaughnessy był rodowitym Brytyjczykiem. Format "Pomocy domowej" wymagał, by produkcja kręcona była przy udziale publiczności.
I tu pojawił się problem. W 1985 r. dwóch mężczyzn włamało się do domu Drescher. Przywiązali Petera do krzesła i na jego oczach zgwałcili mu żonę. Po tym traumatycznym przeżyciu Fran nie chciała obcych ludzi na widowni.
Tym samym zatrudniono stałych aktorów drugoplanowych, których śmiech mogliśmy słyszeć w tle każdego epizodu. Kiedy powstało kilka odcinków, Fran i Marc pokazali je Sagansky’emu, który zakochał się w nich i od razu zamówił cały 22-odcinkowy sezon.
3 listopada 1993 r. fani CBS zobaczyli pilota "Pomocy domowej" i podobnie jak jej szefowie, zakochali się w niani Fran od pierwszego wejrzenia. Kilka tygodni wystarczyło, by sitcom stał się jedną z flagowych produkcji stacji.
Życie za kamerami
Status gwiazdy oraz praca w telewizyjnym hicie nie wszystkim wyszły jednak na dobre.
W połowie historii serialu Renée Taylor (co ciekawe, w rzeczywistości jedynie pięć lat młodsza od swojej serialowej matki, Ann Morgan Guilbert) przyniosła twórcom "Pomocy..." dokument od lekarza, że od tej pory może jeść tylko niskotłuszczowe rzeczy. Ciągłe podjadanie na ekranie (wielokrotnie powtarzane przez duble) wpłynęło na pogorszenie się stanu zdrowia aktorki i sprawiło, że przytyła 25 kg!
Z kolei na etapie kręcenia piątej serii aktorki grające role C.C. oraz Val, zaszły w ciąże. O ile w przypadku tej drugiej problem nie był trudny do rozwiązania, bo wystarczyło ograniczenie liczby scen z udziałem Rachel, o tyle w przypadku tej pierwszej pojawił się kłopot.
- Twórcy nie chcieli wpisać ciąży do scenariusza. W związku z tym próbowano na wszelkie sposoby zatuszować mój rosnący brzuch i piersi. Od połowy sezonu na ekranie byłam zakrywana od szyi w dół - wspominała po latach Laura Lane, która po urodzeniu syna zniknęła na jakiś czas z serialu (jej bohaterkę umieszczono w klinice psychiatrycznej).
- Ponad cztery lata grania debilki zdecydowanie wystarczy - skomentowała sprawę.
Podobnie niezbyt miło swoją przygodę z telewizyjnym hitem wspomina najmłodsza jego gwiazda, Madeline Zima. - Nie było zabawnie... Traktowano mnie jak rekwizyt, a nie człowieka. Na planie zabrakło miłej atmosfery, której jako dziecko potrzebowałam - wyznała po latach.
Zgubny happy end
Na koniec 5. serii scenarzyści postanowili wyjść naprzeciw oczekiwaniom fanów serialu i połączyli Fran oraz Maxwella węzłem małżeńskim. I wtedy okazało się, że to nie jest coś, co pomogło produkcji. Serial powrócił po wakacjach ze słabszą widownią, która dodatkowo zmniejszała się z tygodnia na tydzień. W tej sytuacji szefowie stacji CBS postanowili wysłać "Pomoc..." na emeryturę (1999 r.).
- Kiedy serial opiera się na dwójce, która nie może być razem, a napięcie seksualne jest między nimi ogromne, podążasz tym szlakiem i nie łączysz ich, chociaż bardzo byś chciał. Nie podobał mi się ten pomysł, ale szefowie stacji uparli się, grożąc zdjęciem serialu z anteny. Ugięłam się i za jakiś czas okazało się, że przedłużyłam jego żywot jedynie o rok - skomentowała po latach zakończenie serialu Fran Drescher.
W czasach panującej mody na odświeżanie telewizyjnych hitów sprzed lat, jakiś czas temu pojawiła się również idea na reaktywowanie "Pomocy domowej". - Musiałby to być naprawdę dobry pomysł - oznajmiła jego gwiazda, ale innego zdania był jej ekranowy partner: - Kiedy dzieci są dorosłe, niania staje się niepotrzebna. Nie ma co robić, nic na siłę...
MG
