Andrzej Szalawski był już po pięćdziesiątce i miał na koncie udział w "Krzyżakach", gdy w lipcu 1963 roku wybrał się do popularnego uzdrowiska, żeby - jak mówił - trochę się podleczyć.
Tak się złożyło, że w tym samym czasie na kuracji w Szczawnicy przebywała też jego koleżanka po fachu, młodsza o dziewięć lat Izabella Wilczyńska.
"Znałam go z 'Krzyżaków', ale nigdy nie widziałam w cywilu" - opowiadała aktorka w wywiadzie dla "Rewii".
"Zażartowałam do koleżanki, że pewnie wygląda jak stary pierdoła. Pogroziła mi palcem, mówiąc: 'Oj, Izuniu, uważaj... On jest również samotny'" - wspominała.
Jego dwa pierwsze małżeństwa nie przetrwały próby czasu
W środowisku teatralnym już od jakiegoś czasu plotkowano o problemach w życiu prywatnym Andrzeja Szalawskiego.
Jego znajomi wiedzieli, że niedawno rozstał się z aktorką i reżyserką Stefanią Gintel-Domańską. Formalnie wciąż byli razem, ale ich małżeństwo istniało tylko na papierze.
Stefania była drugą żoną Andrzeja.
Po raz pierwszy stanął na ślubny kobiercu w listopadzie 1939 roku. Kazimiera Kruszelnicka - tancerka i aktorka, którą poznał, gdy po ukończeniu PIST-u zaczął występować na scenach lwowskich Teatrów Miejskich - była od niego starsza i miała nastoletnią córkę z poprzedniego związku.
Małżeństwo Andrzeja i Kazimiery nie przetrwało wojny.
Po rozwodzie Szalawski związał się ze Stefanią Gintel-Domańską, którą poślubił w lutym 1956 roku po ośmiu latach wspólnego życia.
Połączyła ich miłość od pierwszego wejrzenia
Spotkana w Szczawnicy Izabella Wilczyńska zrobiła na Szalawskim ogromne wrażenie. Bardzo chciał zwrócić jej uwagę na siebie.
Pewnego dnia, przechodząc w sanatoryjnej kawiarni koło stolika, przy którym siedziała, potrącił go tak silnie, że leżące na nim monety spadły na podłogę. Rozlała się też zamówiona przez Izabellę kawa.
Aktor pozbierał monety, podał je Wilczyńskiej i przedstawił się jej, a ona spojrzała mu w oczy i... zakochała się.
Do Warszawy wrócili razem.
W stolicy nie zagrzali jednak miejsca zbyt długo. Po latach mówili, że uciekli do Gdańska przed plotkami.
Zanim Izabella związała się z Andrzejem, przeżyła dwie wielkie miłości.
"Pierwszą w wieku 17 lat, cztery lata później drugą... Bronek Troński był chłopcem mojej młodości" - wspominała.
Z Bronisławem Trońskim Wilczyńska miała syna Marcina, dziś znanego m.in. z "Klanu" aktora. Andrzej Szalawski adoptował Marcina i traktował go jak własne dziecko.
Andrzej Szalawski był miłością życia Izabelli Wilczyńskiej
Byli już ze sobą prawie dwa lata, gdy Andrzej dostał rozwód. Nie ożenił się jednak z Izabellą od razu. Przez dekadę tworzyli nieformalny związek i wcale nie zależało im na ślubie.
Szalawski miał prawie 64 lata, gdy po powrocie z Trójmiasta do Warszawy stanął na ślubnym kobiercu u boku Izabelli.
Andrzej i Izabella byli ze sobą bardzo szczęśliwi. Marzyli, by po przejściu na emeryturę zamieszkać poza miastem, zajmować się ogrodem i cieszyć razem jesienią życia. Tymczasem gdy tylko Andrzej Szalawski zdecydował się zakończyć karierę, doznał wylewu, potem następnego. Trzeciego nie przeżył. Zmarł 11 października 1986 roku.
Izabella Wilczyńska-Szalawska przeżyła męża o ponad ćwierć wieku. Do końca nazywała Andrzeja miłością swojego życia.
Ostatnie lata spędziła w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. Odeszła 20 listopada 2012 roku. Spoczęła obok Andrzeja na cmentarzu Powązkowskim.












